"बदललेली भूमिका"........
गेले आठ दिवस आमच्या घरात बरीच लगबग सुरु आहे.ती अजून पुढचे पाच सहा दिवस चालेल.सणवार नसूनही घरात रोज वेगवेगळ्या आवडीच्या पदार्धांची रेलचेल त्याबरोबरच सामानाची आवराआवर करणे हेही सुरु आहे.
निमित्त आहे आमचे चिरंजीव पुण्याला अभियांत्रिकी अभ्यासक्रमासाठी निघालेत.
ही गडबड पाहून पंचवीस सव्वीस वर्षापूर्वी आम्ही कोल्हापूरला हॉस्टेलवर राहायला निघालो होतो ते दिवस आठवले.आत्ताच्या आणि तेव्हाच्या तयारीमध्ये थोडासा फरक नक्कीच आहे परंतु दोन्हीवेळच्या भावना अगदी सेम टू सेम आहेत.
आता मुलाने अमेरिकन टुरिझम ची ब्याग भरली आहे,आमची तेव्हा पत्र्याची ट्रंक होती,फुलाफुलाची....आता शूज,स्यांडल,स्लीपर असा सेट सोबत आहे तर आमच्याकडे "पायल"ब्रांड स्लीपरच होती.आताच्या पाचसहा रेडीमेड ड्रेसच्या जागी आमच्या टेलरने जमेल तसे शिवलेले प्युअर टेरीकॉटचे दोन नॉन म्याचींग ड्रेस होते.कॉटवरची सतरंजी हीच आमचा मऊशार बेड होता.तेव्हा सोबत आईने दिलेले चण्याचे लाडू,आणि गावठी पोहे यांचा डबा आता बेसन लाडू आणि चिवड्याने भरला आहे.घरी ख्यालीखुशाली कळवायला आम्ही दहाबारा पोस्टकार्ड सोबत घेतली होती त्याची आता गरज आणि सवयचं राहिली नसल्याने मोबाईल पुरेसा आहे.हातखर्चा साठीची तेव्हाची चिल्लर आता एटीएम मधून थेट निघणार आहे.बाकी छोट्यामोठ्या वस्तू त्याच आहेत फक्त ब्रांड बदलले आहेत.
हे झालं सामानाच्या बाबतीत पण आई आज्जीचा जीव तसाच आहे अगदी काळजीतला,जो प्रत्येक घरात असतो.यात एक मात्र विशेष करून जाणवलं अश्यावेळी सगळीकडे असंच म्हणतात की "आता आई,बहिण आणि आजीला करमणार नाही,आठवण येईल वैगरे वैगरे" यात बाबाचं नाव कुठेच येत नाही.पंचवीस सव्वीस वर्षापूर्वी याची तीव्रता जाणवली नव्हती,पण आता मात्र बदललेल्या भूमिकेतून प्रकर्षाने जाणवतेय ...
गेले आठ दिवस आमच्या घरात बरीच लगबग सुरु आहे.ती अजून पुढचे पाच सहा दिवस चालेल.सणवार नसूनही घरात रोज वेगवेगळ्या आवडीच्या पदार्धांची रेलचेल त्याबरोबरच सामानाची आवराआवर करणे हेही सुरु आहे.
निमित्त आहे आमचे चिरंजीव पुण्याला अभियांत्रिकी अभ्यासक्रमासाठी निघालेत.
ही गडबड पाहून पंचवीस सव्वीस वर्षापूर्वी आम्ही कोल्हापूरला हॉस्टेलवर राहायला निघालो होतो ते दिवस आठवले.आत्ताच्या आणि तेव्हाच्या तयारीमध्ये थोडासा फरक नक्कीच आहे परंतु दोन्हीवेळच्या भावना अगदी सेम टू सेम आहेत.
आता मुलाने अमेरिकन टुरिझम ची ब्याग भरली आहे,आमची तेव्हा पत्र्याची ट्रंक होती,फुलाफुलाची....आता शूज,स्यांडल,स्लीपर असा सेट सोबत आहे तर आमच्याकडे "पायल"ब्रांड स्लीपरच होती.आताच्या पाचसहा रेडीमेड ड्रेसच्या जागी आमच्या टेलरने जमेल तसे शिवलेले प्युअर टेरीकॉटचे दोन नॉन म्याचींग ड्रेस होते.कॉटवरची सतरंजी हीच आमचा मऊशार बेड होता.तेव्हा सोबत आईने दिलेले चण्याचे लाडू,आणि गावठी पोहे यांचा डबा आता बेसन लाडू आणि चिवड्याने भरला आहे.घरी ख्यालीखुशाली कळवायला आम्ही दहाबारा पोस्टकार्ड सोबत घेतली होती त्याची आता गरज आणि सवयचं राहिली नसल्याने मोबाईल पुरेसा आहे.हातखर्चा साठीची तेव्हाची चिल्लर आता एटीएम मधून थेट निघणार आहे.बाकी छोट्यामोठ्या वस्तू त्याच आहेत फक्त ब्रांड बदलले आहेत.
हे झालं सामानाच्या बाबतीत पण आई आज्जीचा जीव तसाच आहे अगदी काळजीतला,जो प्रत्येक घरात असतो.यात एक मात्र विशेष करून जाणवलं अश्यावेळी सगळीकडे असंच म्हणतात की "आता आई,बहिण आणि आजीला करमणार नाही,आठवण येईल वैगरे वैगरे" यात बाबाचं नाव कुठेच येत नाही.पंचवीस सव्वीस वर्षापूर्वी याची तीव्रता जाणवली नव्हती,पण आता मात्र बदललेल्या भूमिकेतून प्रकर्षाने जाणवतेय ...
No comments:
Post a Comment