"बल्ले बल्ले"....
आयत्यावेळी आमचा एक मेंबर गळपटला आणि त्याच्याजागी आमच्या "बाबल्या"ची वर्णी लागली.हॉटेल्स,तिथे फिरण्यासाठीची गाडी आधीच बुक झाली होती,आता प्रश्न होता तो फक्त त्याच्या विमान तिकिटाचा.तो मग सर्वांनी शेअर करायचं ठरवलं आणि बाबल्याने तयारी सुरु केली.
आधी ठरल्याप्रमाणे आम्ही सर्वजण कोल्हापूरमार्गे महालक्ष्मीने मुंबईला निघालो आणि बाबल्या सात दिवसांचे वाडीतले गणपती विसर्जन आटपून कोकणकन्या गाडीने सकाळी मुंबईत पोहोचला.दादरला कैलास लस्सी जवळच्या ब्रिजखाली "बाबल्या"नामक असामीची माझ्या मित्रपरीवाराशी गळाभेट झाली.पहिल्याच भेटीत त्याने चिटकवलेल्या एक दोन "मालवणी डायलॉग"मुळे आमच्या कोल्हापूर आणि रत्नागिरीकर मंडळीना हा "नाद खुळा" आयटम भलताच आवडला.आणि गेल्या अनेक ट्रीपमधला "केंद्रबिंदू" माझ्याकडून बाबल्याकडे सरकला.
तिथल्या हॉटेलवर फ्रेश होऊन आम्ही एअरपोर्टकडे निघालो.मागच्या एका ट्रिपचा विमान चुकण्याचा अनुभव हल्ली आम्हांला वेळेआधीच एअरपोर्टवर पोहचवतो.आजही तसच झालं,चक्क दोन तास आधी आम्ही टर्मिनलवर होतो.टिंगलटवाळीत एक तास कसा निघून गेला ते कळलच नाही,मग आम्ही "चेकइन" साठी गेटपर्यंत गेलो.तिथे तिकीट आणि ओळखपत्र दाखवेपर्यंत आमच्या मागे रांगेत असणारा बाबल्या अचानक गायब झाला.त्याचा फोनही लागेना.आम्ही पुन्हा मागे येऊन थांबलो तितक्यात घामाघूम झालेला बाबल्या धावतपळत पोहोचला.त्याला काही विचारण्याइतका वेळ आतातरी नव्हता.त्याला घेऊन आम्ही चेकइन झालो.ओळखपत्र दाखवताना मात्र त्याने कमालच केली.सरपंचाच्या रहिवाशी दाखल्यापासून,पोलीसपाटील,रेशनकार्ड,पासबुक,निवडणूक आणि शेवटी आधारकार्ड अशी जंत्रीच(ह्यातला व्हया ता बघा या हिशोबाने) सिक्युरिटीच्या हातात दिली."आयत्यायेळेक लफडा नको"हे त्याचे त्यावरचे स्पष्टीकरण.
आत जरा निवांत असताना मी मघाचा विषय काढला.
"अरे बाबल्या मघाशी असा अचानक कुठे गेला होतास ?"
"अवो,येताना दाढयेचा ब्लेड हाडूक इसारलय,ता गावता काय बगुक गेललय,पण भंगला जवळ खय दुकानच गावाक नाय.ह्या विमानतळाचा काय खरा नाय वो,आपल्याहारी कसा यस्टीतसून हात भायर काढलो तरी होया ता गावता"....
"अरे ब्लेड काय तिथेही घेता येईल, नाहीतर "सलून" मध्ये दाढी करता येईल.त्यासाठी इतकी धावपळ कशाला"....मी
"बरे माका येडो करतास,आपण जातव पंजाबात,थय सगळे सरदारजी,थय कित्या कोन दाढी करता?....मग सलुना तरी कित्या आसतली?" ......
बाबल्या रॉक्स....मित्रमंडळ शॉक्स......
आयत्यावेळी आमचा एक मेंबर गळपटला आणि त्याच्याजागी आमच्या "बाबल्या"ची वर्णी लागली.हॉटेल्स,तिथे फिरण्यासाठीची गाडी आधीच बुक झाली होती,आता प्रश्न होता तो फक्त त्याच्या विमान तिकिटाचा.तो मग सर्वांनी शेअर करायचं ठरवलं आणि बाबल्याने तयारी सुरु केली.
आधी ठरल्याप्रमाणे आम्ही सर्वजण कोल्हापूरमार्गे महालक्ष्मीने मुंबईला निघालो आणि बाबल्या सात दिवसांचे वाडीतले गणपती विसर्जन आटपून कोकणकन्या गाडीने सकाळी मुंबईत पोहोचला.दादरला कैलास लस्सी जवळच्या ब्रिजखाली "बाबल्या"नामक असामीची माझ्या मित्रपरीवाराशी गळाभेट झाली.पहिल्याच भेटीत त्याने चिटकवलेल्या एक दोन "मालवणी डायलॉग"मुळे आमच्या कोल्हापूर आणि रत्नागिरीकर मंडळीना हा "नाद खुळा" आयटम भलताच आवडला.आणि गेल्या अनेक ट्रीपमधला "केंद्रबिंदू" माझ्याकडून बाबल्याकडे सरकला.
तिथल्या हॉटेलवर फ्रेश होऊन आम्ही एअरपोर्टकडे निघालो.मागच्या एका ट्रिपचा विमान चुकण्याचा अनुभव हल्ली आम्हांला वेळेआधीच एअरपोर्टवर पोहचवतो.आजही तसच झालं,चक्क दोन तास आधी आम्ही टर्मिनलवर होतो.टिंगलटवाळीत एक तास कसा निघून गेला ते कळलच नाही,मग आम्ही "चेकइन" साठी गेटपर्यंत गेलो.तिथे तिकीट आणि ओळखपत्र दाखवेपर्यंत आमच्या मागे रांगेत असणारा बाबल्या अचानक गायब झाला.त्याचा फोनही लागेना.आम्ही पुन्हा मागे येऊन थांबलो तितक्यात घामाघूम झालेला बाबल्या धावतपळत पोहोचला.त्याला काही विचारण्याइतका वेळ आतातरी नव्हता.त्याला घेऊन आम्ही चेकइन झालो.ओळखपत्र दाखवताना मात्र त्याने कमालच केली.सरपंचाच्या रहिवाशी दाखल्यापासून,पोलीसपाटील,रेशनकार्ड,पासबुक,निवडणूक आणि शेवटी आधारकार्ड अशी जंत्रीच(ह्यातला व्हया ता बघा या हिशोबाने) सिक्युरिटीच्या हातात दिली."आयत्यायेळेक लफडा नको"हे त्याचे त्यावरचे स्पष्टीकरण.
आत जरा निवांत असताना मी मघाचा विषय काढला.
"अरे बाबल्या मघाशी असा अचानक कुठे गेला होतास ?"
"अवो,येताना दाढयेचा ब्लेड हाडूक इसारलय,ता गावता काय बगुक गेललय,पण भंगला जवळ खय दुकानच गावाक नाय.ह्या विमानतळाचा काय खरा नाय वो,आपल्याहारी कसा यस्टीतसून हात भायर काढलो तरी होया ता गावता"....
"अरे ब्लेड काय तिथेही घेता येईल, नाहीतर "सलून" मध्ये दाढी करता येईल.त्यासाठी इतकी धावपळ कशाला"....मी
"बरे माका येडो करतास,आपण जातव पंजाबात,थय सगळे सरदारजी,थय कित्या कोन दाढी करता?....मग सलुना तरी कित्या आसतली?" ......
बाबल्या रॉक्स....मित्रमंडळ शॉक्स......
No comments:
Post a Comment