"एक आठवण"……
"बाळ,तुझा शर्ट फारच छान आहे,छान दिसतोस" डोक्यावर हलकेच टपली मारून आमच्या ढवळे बाईनी अभिप्राय दिला. आणखी थोड्या वेळाने ठाकूर बाई आणि अणावकर गुरुजीनीही तसंच कौतुक केलं.असा कोणी चांगला अभिप्राय दिला कि "धन्यवाद" वैगरे म्हणायचं असतं हे त्या वयात बहुदा माहित नव्हतं त्यामुळे मी गप्पच राहिलो. खरंतर माझे कोवळे मन तेव्हा फारच अस्वस्थ झालेले होते,कारण ज्या शर्टमुळे माझी स्तुती होत होती तो सुंदर "सफेद शर्ट" माझा स्वतःचा नव्हताच मुळी……
शाळेत असताना स्नेहसंमेलन सारख्या कार्यक्रमात आघाडीवर असणाऱ्या माझ्यासारख्या विद्यार्थ्याकडे त्या शालेय जीवनात नवा कोरा ड्रेस नसायचाच,तसा याही वर्षी तो नव्हता.
मी थोडासा खट्टू झालेला बघून माझ्या एका चुलत भावाने (चंदू सावंत) त्याला मामाने दिलेला व त्याच्या मापात न बसणारा पांढरा शुभ्र शर्ट मला एका दिवसासाठी वापरायला दिला होता. तो मी घातला आणि आज त्यामुळे माझी स्तुती होत होती जी मला मानवत नव्हती.खूप वेळा मनात आले कि बाईना सांगून टाकावे पण तेही धारीष्ट झाले नाही.आणि अख्खा दिवस त्या हलक्या फुलक्या शर्टचे ओझे संपूर्ण अंगावर आणि मनावर घेऊन मी वावरत राहिलो.
पुढे दिवस बदलले हवा त्या वेळी हवा ते शर्ट घेण्याची आणि परिधान करण्याची स्थिती आली पण तो दिवस अजूनही मनातून जात नाही.आज हे सर्व आठवण्याचे कारण म्हणजे आमच्या संस्थेचे "स्नेहसंमेलन"……
रंगीबेरंगी कपड्यातले विद्यार्थी व्यासपीठावरून न्याहाळत होतो. तेव्हा मनात आले यात असेल का कोणी माझ्यासारखा अस्वस्थ विद्यार्थी ?….
सुदैवाने आता कुणाला उसने कपडे आणण्याची स्थिती इथेतर नाही पण एखाद्याकडे इतरांप्रमाणे चांगले कपडे नसण्याची शक्यता तर आहेच,ज्याचा न्यूनगंड त्याच्याकडे असू शकतो,त्यामुळे अश्या विद्यार्थ्याने आयुष्यात खूप मोठे व्हावं आणि खूप कपड्यांचं "कपाट"आणि सृजनशील मनाचं "कवाड"त्याच्या नशिबात असावं अश्या त्याला शुभेच्छा …… !
"बाळ,तुझा शर्ट फारच छान आहे,छान दिसतोस" डोक्यावर हलकेच टपली मारून आमच्या ढवळे बाईनी अभिप्राय दिला. आणखी थोड्या वेळाने ठाकूर बाई आणि अणावकर गुरुजीनीही तसंच कौतुक केलं.असा कोणी चांगला अभिप्राय दिला कि "धन्यवाद" वैगरे म्हणायचं असतं हे त्या वयात बहुदा माहित नव्हतं त्यामुळे मी गप्पच राहिलो. खरंतर माझे कोवळे मन तेव्हा फारच अस्वस्थ झालेले होते,कारण ज्या शर्टमुळे माझी स्तुती होत होती तो सुंदर "सफेद शर्ट" माझा स्वतःचा नव्हताच मुळी……
शाळेत असताना स्नेहसंमेलन सारख्या कार्यक्रमात आघाडीवर असणाऱ्या माझ्यासारख्या विद्यार्थ्याकडे त्या शालेय जीवनात नवा कोरा ड्रेस नसायचाच,तसा याही वर्षी तो नव्हता.
मी थोडासा खट्टू झालेला बघून माझ्या एका चुलत भावाने (चंदू सावंत) त्याला मामाने दिलेला व त्याच्या मापात न बसणारा पांढरा शुभ्र शर्ट मला एका दिवसासाठी वापरायला दिला होता. तो मी घातला आणि आज त्यामुळे माझी स्तुती होत होती जी मला मानवत नव्हती.खूप वेळा मनात आले कि बाईना सांगून टाकावे पण तेही धारीष्ट झाले नाही.आणि अख्खा दिवस त्या हलक्या फुलक्या शर्टचे ओझे संपूर्ण अंगावर आणि मनावर घेऊन मी वावरत राहिलो.
पुढे दिवस बदलले हवा त्या वेळी हवा ते शर्ट घेण्याची आणि परिधान करण्याची स्थिती आली पण तो दिवस अजूनही मनातून जात नाही.आज हे सर्व आठवण्याचे कारण म्हणजे आमच्या संस्थेचे "स्नेहसंमेलन"……
रंगीबेरंगी कपड्यातले विद्यार्थी व्यासपीठावरून न्याहाळत होतो. तेव्हा मनात आले यात असेल का कोणी माझ्यासारखा अस्वस्थ विद्यार्थी ?….
सुदैवाने आता कुणाला उसने कपडे आणण्याची स्थिती इथेतर नाही पण एखाद्याकडे इतरांप्रमाणे चांगले कपडे नसण्याची शक्यता तर आहेच,ज्याचा न्यूनगंड त्याच्याकडे असू शकतो,त्यामुळे अश्या विद्यार्थ्याने आयुष्यात खूप मोठे व्हावं आणि खूप कपड्यांचं "कपाट"आणि सृजनशील मनाचं "कवाड"त्याच्या नशिबात असावं अश्या त्याला शुभेच्छा …… !
No comments:
Post a Comment